ഗ്രോസറിയില് നിന്നും സാധനങ്ങള് കൊണ്ടുവന്നപ്പോള് ഹംസയുടെ മുഖത്ത് പതിവിലുള്ള പുഞ്ചിരിയില്ല. നാട്ടിലേക്ക് ഫോണ് വിളിക്കുന്ന വെള്ളിയാഴ്ചകളില് ഇത് പതിവാണ് ആറുവയസ്സുകാരി മകളുമായി ഒന്നുകില് മുഴുവന് സംസാരിച്ചുതീരുന്നതിന് മുമ്പെ പൈസ കഴിഞ്ഞ് ടെലിഫോണ് കട്ടാവും അല്ലെങ്കില് ഉമ്മയുമായുള്ള പിണക്കം അതുമല്ലെങ്കില് നാട്ടില് ചെല്ലാന് വൈകുന്നതിലെ പരാതികള്.
" ഹംസേ ഇന്നെന്താടോ പ്രശ്നം? "
നാട്ടുകാരനായ കോയക്കയുടെ ഇരുപത്തഞ്ച് വര്ഷം പഴക്കമുള്ള കടയില് ഹംസ വന്നിട്ട് ഏഴ് വര്ഷമായിരിക്കുന്നു.
'.. അപ്പോ ങ്ങളൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലെ? '
പുതിയ കെട്ടിടം വരുന്നതിനാല് പഴയതെല്ലാം പൊളിക്കുന്നതിന്റ്റെ ഭാഗമായി കോയക്കക്കും കഴിഞ്ഞ മാസം മുനിസിപ്പാലിറ്റിയില് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുപോകാന് നിര്ദ്ദേശം കിട്ടിയിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ഇതു പിന്വലിച്ചേക്കാം എന്ന പ്രതീക്ഷക്കിടയിലാണ് രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് വീണ്ടും മുന്നറിയീപ്പ് വന്നതത്രെ.രണ്ട് ദിവസം കൂടിയേയുള്ളു ഇനി അതിനാല് കടയിലെ മിക്ക സാധനങ്ങളും വില കുറച്ച് വിറ്റഴിക്കയാണ് കോയക്ക.
' ങ്ങള് വരീ , പറ്റുന്ന വല്ലതും കണ്ടാല് എടുക്കാലോ. '
പള്ളിജുമുഅ പിരിഞ്ഞതിന് ശേഷം ഞാനും കോയക്കയുടെ കടക്ക് മുന്നില് ചെന്ന് നിന്നു. അടുത്തുള്ള ചില ശ്രീലങ്കന് വംശജരും ഒന്ന് രണ്ട് മലയാളികളും , കുറച്ച് ബലൂച്ചികളും അവിടെ മുമ്പെ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചിരുന്നു.ഉള്ളില് നിന്നും ഓരോ സാധനങ്ങളും പുറത്തേക്കെടുക്കുമ്പോള് കോയാക്ക സൂക്ഷിച്ച് നോക്കും , പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ച് പറയും ' പത്ത് ദിര്ഹം ' , മിക്ക സാധനങ്ങള്ക്കും പത്ത് ദിര്ഹമായിരുന്നു വിലയിട്ടത്.
കടക്ക് പുറത്ത് ഓരോരുത്തരും എടുത്ത സാധനങ്ങള് കൂട്ടിക്കിടന്നു. കുറച്ച് പേര് അവര് വാങ്ങിയതുമായി പോയപ്പോള് മറ്റുള്ളവര് പിന്നേയും കടക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടക്ക് ഹംസ ഒരു പൊതിയെടുത്ത് കോയാക്കയുടെ നേരെ വിലക്കായി കാണിച്ചു.
ചാവികൊടുത്താല് സ്വയം ചെണ്ടകൊട്ടുന്ന പാവക്കുട്ടി കോയാക്ക പാകറ്റ് തുറന്ന് പുറത്തെടുത്തു , പിന്നെ എന്തോ ഓര്ത്തിട്ട് ഹംസക്ക് തിരിച്ചുകൊടുത്തു.
'ഇത് വിക്കുന്നില്ല ഇതെനിക്ക് വേണം '
' എന്തിനാ കോയാക്കാ ങ്ങക്കുണ്ടോ ചെറിയ കുട്ട്യോള്? '
' ഹംസേ ജ്ജാ ടെലിഫോണ് നമ്പറെഴുതിയ ബുക്കൊന്നെടുത്തേ , പുതിയതല്ല പഴയത് '
' അതിലൊരു പേരുണ്ട് രാജന് ഭായിയുടെ അതിലേക്കൊന്ന് വിളിച്ചെ '
*****************
രണ്ട് വര്ഷം മുമ്പ് ഞങ്ങള് ഇവിടേക്ക് താമസിക്കാന് വന്നപ്പോള് അവിടത്തെ മുമ്പുള്ള താമസക്കാരനായിരുന്നു രാജന്.കോയക്കാക്ക് ഗ്രോസറിവകയില് നല്ലൊരു കുടിശ്ശിക കൊടുക്കാനുണ്ടായിരുന്നതിനാല് അവര് തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നല്ല രസത്തിലായിരുന്നില്ല.വാടകയും കുടിശ്ശികയായതോടെ സ്ഥലമൊഴിയാതെ മറ്റൊരു മാര്ഗ്ഗവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. രാജന് അവിടം വിട്ടുപോകുന്ന ദിവസം കോയക്കയോട് യാത്രപറയുന്നതിനിടെയാണ് ഞാനവസാനമായി രാജനെ കണ്ടത്.ഏകദേശം മുപ്പത്തഞ്ച് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള അയാള്ക്കൊപ്പം എട്ട് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന മകനുമുണ്ടായിരുന്നു.
മുമ്പ് വന്ന കസ്റ്റമേറെ കാണിച്ചതിന് ശേഷം എടുത്തുവെക്കാതിരുന്ന ചെണ്ടകൊട്ടുന്ന ഒരു പാവ കുട്ടി കയ്യിലെടുത്തു. പിന്നീട് വാങ്ങിത്തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ രാജനെ അനുസരിക്കാതിരുന്ന കുട്ടിയെ കയ്യില് വലിച്ച് അയാള് പുറത്തേക്ക് പോയി. ഏങ്ങിക്കരുയുന്ന കുട്ടി കടയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പോകുന്നത് ഞങ്ങളെല്ലാവരും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
' ഹലോ രജന് ഭായിയല്ലെ ദ് കോയയാണ് ഗ്രോസറീന്ന് '
നാട്ടില് പോകുകയാണെന്നും കാണണമെന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് താമസ സ്ഥലവും മനസ്സിലാക്കിയാണ് കോയക്ക ഫൊണ് വെച്ചത്. വൈകീട്ട് ഞങ്ങള് രാജന്റ്റെ താമസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. വിശാലമായ ഹാളിന്റ്റെ മൂലയിലിരിക്കുന്ന ടി.വിയില് ഏഷ്യാനെറ്റിലെ ഏതോ സീരിയല് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു . ടി.വി. ഓഫാക്കി സന്തോഷത്തോടെ രാജന് ഞങ്ങളെ എതിരേറ്റു. റിമോട്ട് പിടിച്ചുവങ്ങിയ മകന് പ്ലേസ്റ്റേഷനില് ഗെയിം കളിക്കാന് തുടങ്ങി.
സംസാരത്തിനിടെ കോയക്ക കുട്ടിയെവിളിച്ച് പൊതി ഏല്പ്പിച്ചു.പൊതിതുറന്ന കുട്ടി തീരെ താത്പര്യമില്ലാതെ പാവയെ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി.
' അയ്യെ അങ്കിളെ ഇതൊക്കെ പഴയ മോഡലല്ലെ , എനിക്ക് വേണ്ട താങ്ക്സ് '
' ഒരാള് ഒരു സാധനം തന്നല് ഇങ്ങനെയാണോ പറയുക '
ചായയുമായി വന്ന രാജന് മകന്റ്റെ ഈ പെരുമാറ്റം കണ്ട് ശാസിച്ചു.
' എനിക്ക് വേണ്ടാഞ്ഞിട്ടാ ഡാഡി , ചാവികൊടുക്കുന്ന പാവ... '
രാജന്റ്റെ ദേഷ്യംമൂലം മനമില്ലാമനസോടെ കുട്ടി പാവയെ വാങ്ങി, അകത്തേക്ക് നടന്നു.
ഭക്ഷണമൊക്കെകഴിച്ച് പിരിയുമ്പോള് വല്ലാതെ വൈകിയിരുന്നു. വണ്ടിയെടുത്തപ്പോള് കാറിന്റെ ഹെഡ് ലൈറ്റിന്റെ തിളക്കത്തില് മൂന്നാം നിലയില് നിന്നുള്ള ഏറില് ചെണ്ട പൊതിയില് നിന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളിയിരുന്നത് വ്യക്തമായി കണ്ടു.
'കിട്ടേണ്ട സമയത്ത് കിട്ടുന്നതിനേ വില കാണൂ ...'
കോയക്കയുടെ വാക്കുകളില് കുറ്റബോധം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നോ!
